Op een dag ontdekt tuinder Kiek een haas. Hoewel ieder levend wezen zijn of haar rol heeft van de groenten tot de bewoners van de composthoop, van de vrijwilligers tot de aarde zelf dreigt het dier het ecologische evenwicht op de tuinderij te verstoren. Tegelijkertijd kondigt het noodlot zich aan in de vorm van een progressieve ziekte die Kieks leven onherroepelijk zal veranderen. In vier seizoenen ondergaat de tuin diverse metamorfosen, en eigenlijk geldt dat ook voor Kiek zelf. De mierenkaravaan is een betoverend verhaal, geschreven met de loepzuivere pen van een Libriswinnaar, over hoe alles wat leeft met elkaar samenhangt en wij dus ook.
‘Dit verhaal is net zo origineel als haar vorige boeken, maar wat lichter van toon. De mierenkaravaan is proza om in te blijven grazen.’
‘Mariken Heitman schrijft begeesterd over het leven van een zieke tuinder in en met de tuin. (…) Met fijnzinnige en ook kritische observaties maakt Heitman Invoelbaar hoe eenzaam het kan zijn om een chronische ziekte te hebben.’
‘In taal die de weelde van de natuur kan evenaren, vertelt Mariken Heitman het verhaal van iets dat groter is dan de mens. ●●●●’
'De mierenkaravaan is een verhaal over het aantasten en willen vasthouden van identiteit, de complexiteit van leven. Over, uiteindelijk, loslaten en of je je daarmee kunt verzoenen. Mariken Heitman heeft dat wonderschoon beschreven.'
'Opnieuw komt Mariken Heitman met een sterk verhaal waarin ze zowel de taalkunstenaar als de tuinder in zichzelf alle ruimte geeft. ●●●●’